วันเสาร์ที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555
ฉลองครบครอบ 1 ปี เซ็นทรัลเชียงราย
วันที่ 31 ที่ผ่านมานี้นะครับ ที่ห้างเซ็นทรัลเชียงราย ได้จัดงานฉลองครบรอบ 1 ปีแล้วครับ เมื่อวานผมได้ไปดูงานฉลองครบรอบ 1 ปีของห้างมา ภายในงานได้มีพิธีเปิดและจัดแฟชั่นโชว์ให้ดูด้วยครับ
สำหรับเซ็นทรัลเชียงรายนั้น เปิดห้างเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2554 ซึ่งมาถึงตอนนี้ก็ครบรอบ 1 ปีแล้วครับ เป็นห้างสรรพสินค้าที่ออกแบบสถปัตยกรรมในรูปแบบล้านนา มี 3 ชั้น มีโรงภาพยนตร์ 5 โรงครับ
สำหรับการฉลองครบรอบ 1 ปีครั้งนี้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ พร้อมกับ แฟชั่นโชว์เดินแบบในหัวข้อฤดูร้อนครับ โดยมีนายแบบและนักร้องจาก KPN มาเดินแบบแฟชั่นโชว์ในครั้งนี้ครับ หลังจากงานนี้เปิด ก็มีกิจกรรมพิเศษตลอดเดือนเมษายนครับ
สำหรับใครอยากจะดูข้อมูลเพิ่มเติมของเซ็นทรัลเชียงราย และงานครบรอบ 1 ปี ดูได้ที่นี่ครับ
- http://www.centralplaza.co.th/chiangrai/
- https://www.facebook.com/centralplazachiangraifanpage
- 1st Anniversary Central CR
- http://www.centralplaza.co.th/ActivityDetail-th-cr_1stannimar2012.aspx
ห้างเซ็นทรัลเชียงรายเปิดได้ 1 ปีแล้ว ผมนึกถึงห้างโรบินสันสุพรรณบุรีที่พึ่งเปิดมาไม่นานมานี้เองครับ ถ้าหากโรบินสันสุพรรณบุรีฉลองครบรอบ 1 ปีเหมื่อไหร่ ผมอยากให้ชาวสุพรรณบุรีช่วยบอกผมด้วยว่างานมีวันไหน (คงจะเป็นวันที่ 2 มีนาคมครับ) ถ้ามีงานจริง ผมจะไปเที่ยวสุพรรณบุรีและเข้าร่วมงานฉลองครบรอบปีครับ
วันศุกร์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2555
สุพรรณบุรี....แห่งความหลัง (ตอนที่ 2: เข้าเมือง)
เสร็จแล้ว ผมก็ลงหอเพื่อเดินทางไปช็อปปื้งในห้างใหม่ คือห้างสรรพสินค้าโรบินสันสาขาสุพรรณบุรี ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง ติดกับถนน Super Highway ครับ แต่ตอนนี้ผมยังไม่ทราบว่าไปยังไง ผมจึงนั่งรถสองแถวพาไปยังสถานีขนส่งก่อนครับ เมื่อผมรอที่สถานีขนส่งแล้ว ผมถามคนขับรถว่า ห้างโรบินสันไปยังไง คนรถเขาบอกว่า ไปรถสองแถวที่ติดป้ายสีเขียวที่เขียนว่า "โรบินสัน" (ดูภาพด้านล่าง) ครับ
ทีแรกผมพยายามสังเกตรถที่ติดป้ายโรบินสันอยู่ แต่ยังไม่เห็นมีมา จนกระทั่งรถสองแถวคันหนึ่งได้ถามผมว่าไปไหน ผมตอบว่าไปโรบินสัน เขาก็ให้ผมขึ้นรถเลย และเขาก็ติดป้ายโรบินสันตามรูปภาพนี้แหละครับ ผมรู้สึกขอบคุณที่เจ้าของรถถามและก็รีบติดป้ายดังกล่าว และให้ผมถ่ายรูปตัวอย่างด้านบนนี้ด้วยครับ ขอบคุณครับ
สำหรับห้างนี้ เปิดตัวเมื่อวันที่ี่ 2 มีนาคม 2554 เป็นห้างสองชัั้น มีโรงภาพยนตร์ 4 โรงครับ ผมก็ลองเดินภายในห้างและพักผ่อนดูสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ และคลายความร้อนจากการที่เที่ยวข้างนอกมาครับ ร้อนแค่ไหนไม่หวั่น เราก็สนุกสนานไปกับกานท่องเที่ยวครับ
ก็อย่างที่บอกนะครับว่า การมาที่เดิมซ้ำ ๆ อาจจะมีเบื่อไปบ้าง แต่อย่าลืมว่า ครั้งต่อไปก็ต้องมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปแน่นอนครับ ผมย้อนกลับไปทุกครั้งที่อยู่บ้านที่เชียงราย ผมชอบเดินถนนคนเดินบ่อยมาก ถึงแม้จะเห็นอะไรซ้ำ ๆ แต่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงหรือเห็นสิ่งที่แตกต่างจากครั้งเดิม ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลา ฝน ฟ้า อากาศ ที่ทำให้เรารู้สึกว่ามันเปลียนไป เช่นขึ้นดอยตุงในฤดูฝน ก็จะได้กลิ่นน้ำฝน หรือได้สัมผัสอากาศหนาวในฤดูหนาว เป็นต้นครับ
อีกประการหนึ่ง การท่องเที่ยวของผมไม่ไช่แค่การไปดูสิ่งที่น่าสนใจ นอกจากนี้แล้วคือการเข้าไปพูดคุย และสร้างความสัมพันธ์กับคนท้องถิ่น เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์นี้หายไป ก็เลยไปเที่ยวที่นั่นซ้ำ ๆ ที่เดิม และก็แลกเปลี่ยนสิ่งที่เป็นบ้านเกิดตัวเองให้กันและกัน
ถ้าย้อนกลับไปที่ตลาดสามชุก ผมได้คุ้นเคยกับป้าคนหนึ่งที่ขายอาหารตามสั่งชื่อ "ร้านน้อง-กุ้ง" ที่เคยช่วยเหลือผมในตอนเที่ยวครั้งแรกสุดครับ ทำให้ผมรู้สึกประทับใจในการท่องเที่ยวครั้งนั้นมากครับ และทุกครั้งที่ผมมาที่ตลาดสามชุก ผมไม่ลืมที่จะแวะสั่งอาหารที่ร้านนี้ครับ ถ้าหากไปเที่ยวจังหวัดไหน ก็ลองไปพูดคุยแลกเปลี่ยนกับคนท้องถิ่นดูครับ แล้วจะรู้ว่า สถานที่ ๆ เราเที่ยวนั้น มากกว่าที่เรารู้จักอีกครับ
ป้ายกำกับ:
บรรหาร,
โรบินสัน,
สวนเฉลิมภัทรราชินี,
สัมพันธ์,
สุพรรณบุรี,
หอคอย,
ห้าง,
Robinson
ตำแหน่ง:
จ.สุพรรณบุรี ประเทศไทย
วันพุธที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2555
สุพรรณบุรี....แห่งความหลัง (ตอนที่ 1: สามชุก)
สวัสดีครับ หลังจากที่ผมห่างหายไปนาน เนื่องจากต้องใช้เวลาพักผ่้อนหลังจากที่ได้จบการศึกษาอย่างเต็มที่ในปี 2555 เป็นปีที่ดีมากที่จังหวัเชียงรายนั้นครบรอบ 750 ปี หลังจากนั้นเดือนกุมพาพันธ์ที่ผ่านมา ผมได้ลงไปหางานที่กรุงเทพฯ ซักระยะหนึ่ง แต่ทว่า เชียงรายยังคงมีงานหลาย ๆ อย่างที่อีกมากมาย และปลายเดือนนี้ผมจะกลับไปเชียงรายอีกครั้งหนึ่ง เผื่อจะได้มีโอกาสเข้าร่วมงานต่าง ๆ ของทางจังหวัด
และก่อนที่ผมจะกลับไปเชียงราย ผมก็มาแวะเที่ยวที่จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นการพักผ่อนครับ ในหัวข้อ "สุพรรณบุรีแห่ง...ความหลัง"
เมื่อสองปีที่แล้ว ผมได้มาเที่ยวสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อวันที่ 20-21 มีนาคม 2553 ซึ่งผมได้ลองไป ตลาดสามชุก ขึ้นหอคอยบรรหารฯ ไปดูมังกรสวรรค์ และไหว้หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์ และปีนี้ ผมก็กลับมาเที่ยวซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง และแน่นอนว่า การมาเที่ยวอีกครั้ง ก็จะต้องเจออะไรที่เป็นการ "เปลี่ยนแปลง" แน่นอนครับ
และนี่คือตอนที่ 1 ตอน ตลาดสามชุก ตลาดร้อยปี ที่อำเภอสามชุกครับ ผู้คนใจดี มีของฝากมากมาย เมื่อผมเข้ามาในตลาดสามชุกแห่งนี้ หลังจากที่ถ่ายหน้าป้ายเสร็จ กลิ่นขนมจีบลอยมาแต่ไกล ทีแรกผมยังไม่ทันสังเกต ก็เลยเข้าใจผิดว่าผมจมูกเพี้ยนหรือเปล่า พอหันมามองก็พบกับป้าคนนี้ครับ ป้าขายขนมจีบกล่องละ 20 บาทครับ
ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้มีโอกาสทานขนมจีบหลังจากที่ไม่ได้ทานมานานแล้ว ขนมจีบเจ้านี้ อร่อยครับ แต่ถ้าใส่น้ำจิ้มมากเกินไปอาจจะเปรี้ยวครับ
ตลาดสามชุกที่ผมมาในครั้งนี้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนครับ ที่ผมสังเกตได้คือบริเวณด้านซ้ายก็จะมีหลังคาสังกะสีติดอยู่ เพราะอากาศที่นั่นร้อนก็มีการสร้างเพิ่มเติมเล็กน้อย และมีพัดลมช่วยเป่าแม่ค้าด้วยครับ
ย้อนกลับไปสังเกตที่สะพานพรประชา ซึ่งสะพานก็มีการมุงหลังคนเพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวโดนแดดครับ ซึ่งสะพานนี้ได้มีการมุงหลังคาตั้งแต่ปี 2554 มาแล้วในครั้งที่ผมไปบึงฉวากนั่นเองครับ
ตอนที่ผมมาตอนนั้นก็เที่ยงแล้ว ผมรีบเดินดิ่งตรงไปยังร้านอาหารด้านในของตลาด ก็พบการก่อสร้างใหม่ ผมได้ไปคุยกับแม่ค้าที่ร้านอาหาร ผมก็ได้คำตอบว่า อาคารไม้เดิมนั้นได้ทรุดตัวลง จึงมีการสร้างใหม่ และก็สร้างให้คล้ายกับของเดิม ผมรู้สึกประทับใจในการอนุรักษ์ของทางตลาดครับ ถึงแม้ไม้เดิมจะต้องสึกหรอไปตามกาลเวลา เมื่อสร้างไม้ใหม่ก็มีการสร้างให้เหมือนกับของเก่าแบบนี้ล่ะครับ คราวหน้าผมก็จะได้เห็นการปรับเปลี่ยนใหม่ของที่นี่ครับ
หลังจากที่ผมได้รับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินดูภายในตลาดสามชุก ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดา ทำให้ตลาดดูบางตาไปเล็กน้อย แต่ก็เดินคล่องดีครับ และภาพที่เห็นด้านบนตรงนี้ก็คือ.... กุนเชียงเนื้อปลาสลิดร้านลุงพงษ์-ลงพุงครับ เป็น OTOP ที่มาจากอำเภอศรีประจันต์ แล้วมาขายที่ตลาดสามชุกแห่งนี้ด้วยครับ ผมจำได้ว่าสินค้านี้ได้เคยเอาไปขายที่งานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 ในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมานี่เองครับ รสชาติอร่อยใช้ได้ครับ แล้วซื้อมาให้แม่เอาไปทำเป็นกุนเชียงทอด กินกับข้าวต้มแล้วอร่อยมาก ๆ ครับ ถึงยังไงก็เอามาขายให้ชาวเชียงรายอีกในครั้งที่ 9 ด้วยนะครับ
ต่อมา ผมก็มาแวะเที่ยวชม "โรงแรมอุดมโชค" เป็นโรงแรมเก่าแก่ที่เคยทีั่คนสมัยก่อนที่มาขายของแล้วแวะพักค้างคืน แล้วก็เลือกมาพักค้างคืนที่โรงแรมที่นี่ ปัจุจันเปิดให้เข้าชมอย่างเดียวครับ โรงแรมนี้มีโรงภาพยนตร์เล็กด้วยครับ ที่เห็นในภาพคือที่จำหน่ายบัตรเข้าชมโรงภาพยนตร์ และรูปที่อยู่ใกล้ ๆ กันก็เป็นใบปิดภาพยนตร์ในสมัยนั้นด้วยครับ
และผมก็ได้ไปเที่ยวชมในจุดต่าง ๆ ในตลาด มาแวะดับกระหายที่บ้านโค้ก และเที่ยวชมสิ่งต่าง ๆ และปิดท้ายด้วยชื่อร้านอาหารที่ชวนสังเกตคือ ร้านบหมี่สามสี ที่เขียนสโลแกนว่า "มาถึงสามชุกต้องกินบะหมี่สามสี" ผมเลยถามเจ้าของร้านว่า แล้วอีกสีนั่นหมี่อะไร ผมก็ได้คำตอบว่า มีมีเหลือง หมี่ยก และก็ "หมี่งาดำ" ครับ แต่น่าเสียดายเพราะผมทานข้าวมาแล้ว ไว้คราวหน้า ผมจะมาลองแวะชิมร้านนี้ดูครับ
หลังจากที่ผมเที่ยวสามชุกแล้ว ผมก็ได้ข้อคิดดี ๆ อย่างหนึ่งคือ "การอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรม" เพราะชาวสามชุก ได้อนุรักษ์อาคารบ้านเรือนและวิถีชีวิตชุมชนและสังคมอย่างจริงจัง ให้สมกับรางวัล UNESO ที่ได้มา เหมือนกับจังหวัดเชียงรายที่หลายฝ่ายได้ให้ความสำคัญและอนุรักษ์วัฒธรรมของเชียงราย ให้สมกับการฉลองครบรอบ 750 ปีนั่นเอง
ต่อให้สถานที่ท่องเที่ยวนั้นเปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือ "การอนุรักษ์ และคงรักษาให้คนรุ่้นหลังได้เรียนรู้"
สำหรับการเที่ยวสามชุกก็จบลงเพียงเท่านี้ และผมก็นั่งรถเข้าจังหวัดสุพรรณุบรีต่อไปครับ
และก่อนที่ผมจะกลับไปเชียงราย ผมก็มาแวะเที่ยวที่จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นการพักผ่อนครับ ในหัวข้อ "สุพรรณบุรีแห่ง...ความหลัง"
เมื่อสองปีที่แล้ว ผมได้มาเที่ยวสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อวันที่ 20-21 มีนาคม 2553 ซึ่งผมได้ลองไป ตลาดสามชุก ขึ้นหอคอยบรรหารฯ ไปดูมังกรสวรรค์ และไหว้หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์ และปีนี้ ผมก็กลับมาเที่ยวซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง และแน่นอนว่า การมาเที่ยวอีกครั้ง ก็จะต้องเจออะไรที่เป็นการ "เปลี่ยนแปลง" แน่นอนครับ
และนี่คือตอนที่ 1 ตอน ตลาดสามชุก ตลาดร้อยปี ที่อำเภอสามชุกครับ ผู้คนใจดี มีของฝากมากมาย เมื่อผมเข้ามาในตลาดสามชุกแห่งนี้ หลังจากที่ถ่ายหน้าป้ายเสร็จ กลิ่นขนมจีบลอยมาแต่ไกล ทีแรกผมยังไม่ทันสังเกต ก็เลยเข้าใจผิดว่าผมจมูกเพี้ยนหรือเปล่า พอหันมามองก็พบกับป้าคนนี้ครับ ป้าขายขนมจีบกล่องละ 20 บาทครับ
ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้มีโอกาสทานขนมจีบหลังจากที่ไม่ได้ทานมานานแล้ว ขนมจีบเจ้านี้ อร่อยครับ แต่ถ้าใส่น้ำจิ้มมากเกินไปอาจจะเปรี้ยวครับ
ตลาดสามชุกที่ผมมาในครั้งนี้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนครับ ที่ผมสังเกตได้คือบริเวณด้านซ้ายก็จะมีหลังคาสังกะสีติดอยู่ เพราะอากาศที่นั่นร้อนก็มีการสร้างเพิ่มเติมเล็กน้อย และมีพัดลมช่วยเป่าแม่ค้าด้วยครับ
ย้อนกลับไปสังเกตที่สะพานพรประชา ซึ่งสะพานก็มีการมุงหลังคนเพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวโดนแดดครับ ซึ่งสะพานนี้ได้มีการมุงหลังคาตั้งแต่ปี 2554 มาแล้วในครั้งที่ผมไปบึงฉวากนั่นเองครับ
ตอนที่ผมมาตอนนั้นก็เที่ยงแล้ว ผมรีบเดินดิ่งตรงไปยังร้านอาหารด้านในของตลาด ก็พบการก่อสร้างใหม่ ผมได้ไปคุยกับแม่ค้าที่ร้านอาหาร ผมก็ได้คำตอบว่า อาคารไม้เดิมนั้นได้ทรุดตัวลง จึงมีการสร้างใหม่ และก็สร้างให้คล้ายกับของเดิม ผมรู้สึกประทับใจในการอนุรักษ์ของทางตลาดครับ ถึงแม้ไม้เดิมจะต้องสึกหรอไปตามกาลเวลา เมื่อสร้างไม้ใหม่ก็มีการสร้างให้เหมือนกับของเก่าแบบนี้ล่ะครับ คราวหน้าผมก็จะได้เห็นการปรับเปลี่ยนใหม่ของที่นี่ครับ
หลังจากที่ผมได้รับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินดูภายในตลาดสามชุก ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดา ทำให้ตลาดดูบางตาไปเล็กน้อย แต่ก็เดินคล่องดีครับ และภาพที่เห็นด้านบนตรงนี้ก็คือ.... กุนเชียงเนื้อปลาสลิดร้านลุงพงษ์-ลงพุงครับ เป็น OTOP ที่มาจากอำเภอศรีประจันต์ แล้วมาขายที่ตลาดสามชุกแห่งนี้ด้วยครับ ผมจำได้ว่าสินค้านี้ได้เคยเอาไปขายที่งานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 ในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมานี่เองครับ รสชาติอร่อยใช้ได้ครับ แล้วซื้อมาให้แม่เอาไปทำเป็นกุนเชียงทอด กินกับข้าวต้มแล้วอร่อยมาก ๆ ครับ ถึงยังไงก็เอามาขายให้ชาวเชียงรายอีกในครั้งที่ 9 ด้วยนะครับ
ต่อมา ผมก็มาแวะเที่ยวชม "โรงแรมอุดมโชค" เป็นโรงแรมเก่าแก่ที่เคยทีั่คนสมัยก่อนที่มาขายของแล้วแวะพักค้างคืน แล้วก็เลือกมาพักค้างคืนที่โรงแรมที่นี่ ปัจุจันเปิดให้เข้าชมอย่างเดียวครับ โรงแรมนี้มีโรงภาพยนตร์เล็กด้วยครับ ที่เห็นในภาพคือที่จำหน่ายบัตรเข้าชมโรงภาพยนตร์ และรูปที่อยู่ใกล้ ๆ กันก็เป็นใบปิดภาพยนตร์ในสมัยนั้นด้วยครับ
และผมก็ได้ไปเที่ยวชมในจุดต่าง ๆ ในตลาด มาแวะดับกระหายที่บ้านโค้ก และเที่ยวชมสิ่งต่าง ๆ และปิดท้ายด้วยชื่อร้านอาหารที่ชวนสังเกตคือ ร้านบหมี่สามสี ที่เขียนสโลแกนว่า "มาถึงสามชุกต้องกินบะหมี่สามสี" ผมเลยถามเจ้าของร้านว่า แล้วอีกสีนั่นหมี่อะไร ผมก็ได้คำตอบว่า มีมีเหลือง หมี่ยก และก็ "หมี่งาดำ" ครับ แต่น่าเสียดายเพราะผมทานข้าวมาแล้ว ไว้คราวหน้า ผมจะมาลองแวะชิมร้านนี้ดูครับ
หลังจากที่ผมเที่ยวสามชุกแล้ว ผมก็ได้ข้อคิดดี ๆ อย่างหนึ่งคือ "การอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรม" เพราะชาวสามชุก ได้อนุรักษ์อาคารบ้านเรือนและวิถีชีวิตชุมชนและสังคมอย่างจริงจัง ให้สมกับรางวัล UNESO ที่ได้มา เหมือนกับจังหวัดเชียงรายที่หลายฝ่ายได้ให้ความสำคัญและอนุรักษ์วัฒธรรมของเชียงราย ให้สมกับการฉลองครบรอบ 750 ปีนั่นเอง
ต่อให้สถานที่ท่องเที่ยวนั้นเปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือ "การอนุรักษ์ และคงรักษาให้คนรุ่้นหลังได้เรียนรู้"
สำหรับการเที่ยวสามชุกก็จบลงเพียงเท่านี้ และผมก็นั่งรถเข้าจังหวัดสุพรรณุบรีต่อไปครับ
ป้ายกำกับ:
ตลาด,
ร้อยปี,
สามชุก,
สุพรรณบุรี
ตำแหน่ง:
อ.สามชุก จ.สุพรรณบุรี ประเทศไทย
วันศุกร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554
วิธีจำชื่อเต็มของ "กรุงเทพมหานคร" (tipbkk)
ต่อไปนี้เรามาว่ากันด้วยเรื่องเมืองกรุงเทพฯ กันบ้าง สิ้นปีแล้ว ผมจึงแนะนำวิธีการจำชื่อเต็มของกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทยมาฝากครับ
ชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครมีชื่อเต็มว่า
"กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"
ทีแรกผมก็จำชื่อเต็มแบบนี้ไม่ได้ เช่นกัน จนกระทั่งมารู้จักกับเพลง "กรุงเทพมหานคร" ที่ขับร้องโดยอัสนี-วสันต์ ซึ่งเอาชื่อเต็มของกรุงเทพมาร้องเป็นทำนองเพลงเช่นนี้ครับ (คลิปเพลงโดนลบไปแล้วครับ T_T)
และเพลงนี้เองที่ทำให้ผมสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ ด้วยการฝึกร้องเพลงนี้ซ้ำ ๆ หลายครั้ง เพราะเนื้อร้องเพลงนี้มีแต่ชื่อเต็มของเมืองกรุงเทพที่ร้องซ้ำไปซ้ำมาจนจบเพลง เมื่อผมร้องเพลงนี้จนคล่องแล้ว ทำให้ผมจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้ทั้งหมดแล้วครับ
แต่บางที เราอาจจะจำแบบนี้ก็ได้ (ซึ่งแบ่งวรรคตามเพลง)
"กรุงเทพมหานคร
อมรรัตนโกสินทร์
มหินทรายุธยามหาดิลก-
-ภพ นพรัตนราชธานีบูรี-
-รมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน
อมรพิมานอวตารสถิต
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"
แต่เวลาพูดนี่ก็ระวังเรื่องการแบ่งวรรคซักนิดหนึ่ง ตรง "มหินทรายุธยามหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์" เพราะเพลงจะร้องแบบแยกวรรค แต่เป็นอันว่า ขอให้เราจำชื่อเต็มทั้งหมดได้ก็ใช้ได้
เอาล่ะ ใครยังจำชื่อเต็มไม่ได้ ลองใช้วิธีร้องเพลงนี้ดู ร้องคล่องแล้วลองไม่ดูเนื้อเพลงนะ ถ้าฝึกร้องเพลงนี้บ่อย ๆ รับรองจะจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้แน่นอน!!
ส่วนใตครอยากรู้เรื่องที่มาที่ไป ให้เชิญอ่านได้ที่นี่ครับ
ราชบัณฑิตยสถาน: กรุงเทพมหานคร
ชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครมีชื่อเต็มว่า
"กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"
ทีแรกผมก็จำชื่อเต็มแบบนี้ไม่ได้ เช่นกัน จนกระทั่งมารู้จักกับเพลง "กรุงเทพมหานคร" ที่ขับร้องโดยอัสนี-วสันต์ ซึ่งเอาชื่อเต็มของกรุงเทพมาร้องเป็นทำนองเพลงเช่นนี้ครับ (คลิปเพลงโดนลบไปแล้วครับ T_T)
และเพลงนี้เองที่ทำให้ผมสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ ด้วยการฝึกร้องเพลงนี้ซ้ำ ๆ หลายครั้ง เพราะเนื้อร้องเพลงนี้มีแต่ชื่อเต็มของเมืองกรุงเทพที่ร้องซ้ำไปซ้ำมาจนจบเพลง เมื่อผมร้องเพลงนี้จนคล่องแล้ว ทำให้ผมจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้ทั้งหมดแล้วครับ
แต่บางที เราอาจจะจำแบบนี้ก็ได้ (ซึ่งแบ่งวรรคตามเพลง)
"กรุงเทพมหานคร
อมรรัตนโกสินทร์
มหินทรายุธยามหาดิลก-
-ภพ นพรัตนราชธานีบูรี-
-รมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน
อมรพิมานอวตารสถิต
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"
แต่เวลาพูดนี่ก็ระวังเรื่องการแบ่งวรรคซักนิดหนึ่ง ตรง "มหินทรายุธยามหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์" เพราะเพลงจะร้องแบบแยกวรรค แต่เป็นอันว่า ขอให้เราจำชื่อเต็มทั้งหมดได้ก็ใช้ได้
เอาล่ะ ใครยังจำชื่อเต็มไม่ได้ ลองใช้วิธีร้องเพลงนี้ดู ร้องคล่องแล้วลองไม่ดูเนื้อเพลงนะ ถ้าฝึกร้องเพลงนี้บ่อย ๆ รับรองจะจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้แน่นอน!!
ส่วนใตครอยากรู้เรื่องที่มาที่ไป ให้เชิญอ่านได้ที่นี่ครับ
ราชบัณฑิตยสถาน: กรุงเทพมหานคร
วันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554
เทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8
กลับมาอีกครั้งครับ สำหรับบทความนี้ ผมตั้งใจจะโพสตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ แต่ช่วงนั้นเลือดกำเดาไหลออกมาก็เลยต้องพักผ่อนครับ วันนี้ผมเขียนบล็อกอยู่ที่ร้านลานระบุจังหวัดพะเยาครับ เพื่อไม่ให้เสียเวลาเกริ่นนำ มาเข้าเรื่องเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามกันเลยครับ
ตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคมที่ผ่านมา เทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 ได้เริ่มขึ้นแล้ว ซึ่งครั้งนี้มาพร้อมกับการฉลองสมโพช 750 ปีเมืองเชียงรายที่จะจัดขึ้นในปลายเดือนมกราคมครับ ภายในงานอากาศก็ดีด้วยครับ สำหรับงานนี้ก็จัดขึ้นที่สวนไม้งามริมแม่น้ำกกเช่นเดียวกันกับปีที่แล้วครับ
สำหรับคนที่ยังไม่เคยมางานนี้ ผมก็จะเล่าให้ฟังคร่าว ๆ งานนี้มีอะไรบ้าง แน่นอนล่ะครับ งานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามก็ต้องมี "ดอกไม้" เป็นจุดเด่นที่สุดของงาน ภายในงานจะจัดสวนดอกไม้นานาพันธุ์ ซึ่งจะเบ่งบานความสวยงามมาให้เหล่านักท่องเที่ยวได้ชมและถ่ายรูปกันครับ
ใช่ว่างานนี้จะเอาแค่ดอกไม้มาตั้งวางเฉย ๆ งั้นเหรอ คงจะไม่เป็นแบบนั้นแน่อนครับ เพราะในงานยังเอาดอกไม้มาจัดแต่งเป็นสิ่งต่าง ๆ ดังเช่นรูปด้านบนนี้คืออุโมงค์ดอกไม้ ซึ่งจะเอาดอกไม้มาทำเป็นอุโมงค์ให้คนลอดเข้าลอดออกและถ่ายรูปได้ครับ
และตรงนี้คือป้านงานเทศกาลที่จัดขึ้นด้วยดอกไม้ต่าง ๆ ซึ่งเป็นอีกจุดที่นักท่องเที่ยวแห่กันมาถ่ายรูปครับ
ในครั้งนี้ มีคอนเซปอีกอย่างหนึ่งคือ ร่วมฉลองสมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งเสาใหญ่ตรงนั้นประดับคำว่า "ชร 750 ปี" ซึ่งสื่อถึง สมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย นั่นเองครับ ดูไกล ๆ แล้วอย่าเข้าใจผิดว่าเป็นหลักกิโลเมตรนะครับ (หัวเราะ)
และนี่คือ ประติมากรรมนาฬิกาดอกไม้ ซึ่งอยู่ถัดจากสวนเทิดพระเกียรติและลานน้ำพุครับ จะเป็นนาฬิกาเรือนใหญ่และเดินได้จริงนะครับ ที่สำคัญ นาฬิกาดอกไม้เรือนนี้จะใช้ในงานนับถอยหลังสู่วันปีใหม่ 2555 ด้วยครับ
นี่คือเนื้อหาคร่าว ๆ ในงานนะครับ และวันที่ผมเข้าไปในวันแรก คนเยอะทีเดียวเชียวล่ะ ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เข้าไปนั้น ล้วนไปชมดอกไม้ ถ่ายรูปดอกไม้สวย ๆ งาม ๆ ครับ
ภายในงานก็มีเจ้าหน้าทีอาสามาคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวตามจุดต่าง ๆ หลาย ๆ ที่ ซึ่งพร้อมที่จะให้บริการข้อมูลเรื่องสถานที่ต่าง ๆ ในงานเทศกาลครับ
ในวันแรกที่เข้าไปนั้น ผมรู้สึกว่าดอกไม้บางส่วนยังไม่พร้อมที่จะทำงาน (ฮา) ถ้ามาในช่วงปีใหม่ก็จะบานสะพรั่งครับ และในรูปก็เป็นส่วนหนึ่งของสวนดอกไม้ในงานครับ
ในวันนั้นมีแข่งประกวดวาดภาพศิลปะ ซึ่งวาดตามมุมสวนดอกไม้ภายในงานครับ
และนี่คือตัวอย่างภาพที่วาดเสร็จแล้ว สวยเหมือนสวนจริงหรือเปล่า
จะว่าไปแล้ว ถ้ามางานนี้ก็ต้องถ่ายดอกไม้ ผมก็ลองถ่ายระยะใกล้ดู เป็นไงครับ สวยมั้ย?
พอเที่ยวงานได้นานพอควร อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าแล้ว ถึงตาเราจะมองแบบนั้นไม่ได้ แต่กล้องสามารถถ่ายได้แบบนี้ครับ
อ๊ะ ๆ ถ้าจะมางานนี้ มาแค่ชมสวนดอกไม้อย่างเดียวไม่ได้นะ!! เพราะในงานไม่ได้มีแค่สวนดอกไม้อย่างเดียว ยังมีรถขบวนรถบุปผาชาติ มีหมู่บ้านชนเผ่า มีการจัดจำหน่ายสินค้าท้องถิ่นของเชียงรายและทั่วจังหวัดมาจำหน่าย และมีเวทีลานเบียร์ด้านหลังสวนดอกไม้ครับ ซึ่งวันนั้นเกิดอุบัติเหตุทางสุขภาพของผมคือเลือดกำเดาไหล ก็เลยไปพักที่ศูนย์ปฐมพยาบาลครับ
ในงานวันแรกที่ผมไปนั้น อย่างน้อยผมก็ได้ไปดูพิธีเปิดงานเทศกาลอย่างเป็นทางการซึ่งจะจัดงานแสดงแสงสีเสียงในงานครับ
เมื่อกี๊ผมพูดมายาวพอสมควร ถ้าอยากจะไปงานนั้น ไปได้ยังไง สำหรับงานนี้จัดขึ้นที่สวนไม้งามริมฝั่งแม่น้ำกก ซึ่งตรงข้ามกับโรงเรียนเทศบาล 6 สลากกินแบ่งรัฐบาล ถนนเวียงบุรพา วิธีการเดินทางจากอนุสาวรีย์พญามังราย ให้เดินทางไปตามเส้นถนนหมายเลข 1232 หรือถนนพ่อขุน ขับผ่านสนามกีฬากลาง จนกระทั่งเจอ 4 แยก ให้เลี้ยวซ้ายไปยังถนนเวียงบุรพา ข้ามสะพานเฉลิมพระเกียรติ์ ก็จะถึงงานซึ่งจะจัดด้านขวามือ แต่ถ้าผมอธิบายแล้วไม่เข้าใจ ไม่ต้องกังวลครับ เพราะทางจังหวัดทำป้ายบอกทางไปงานให้ไปได้ถูกแล้วครับ
ก่อนจบบทความในครั้งนี้ ผมแนะนำของฝากสองอย่างนะครับ นั่นก็คือ ซีดีเพลง "ดอกไม้งามที่เชียงราย เรื่องในโอกาสเมืองเชียงราย 750 ปี" ซึ่งขับร้องโดยวงพิงค์แพนเตอร์ ราคา 150 บาทครับ
และถ้ามาที่ซู้มขายผลิตภันฑ์ท้องถิ่น ก็จะพบกับซุ้มขายเสื้อฉลองครบรอบ 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งมีเสื้อหลายแบบหลายขนาดให้เลือกซื้อกัน แต่น่าเสียดาย ไม่มีรูปให้ดูครับ ที่ซุ้มนี้ยังมีปฏิทินภาพวาดพญามังรายแจกฟรีด้วยครับ
ภายในงานก็มีเจ้าหน้าทีอาสามาคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวตามจุดต่าง ๆ หลาย ๆ ที่ ซึ่งพร้อมที่จะให้บริการข้อมูลเรื่องสถานที่ต่าง ๆ ในงานเทศกาลครับ
งานนี้ผมไปเที่ยวแล้วคุ้มมากครับ แต่เดินไม่ทั่วทั้งงาน ก็เลยตัดสินใจว่า ผมจะไปเที่ยวในงานนั้นอีกครั้งเพื่อเก็บรูปมาฝากครับ และถ้ามีรายละเอียดเพิ่มเติม ผมมาเขียนต่อภาคสองสำหรับงานดอกไม้งามที่เชียงรายนะครับ
ถ้าใครได้ดูทีวี ก็จะเห็นโฆษณาของงานนี้ด้วยนะครับ (credit:tanagrid7)
สำหรับงานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 เริ่มตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคม 2554 ถึงวันที่ 3 มกราคม 2555 ใครอยู่เชียงรายตอนนี้ ให้รีบไปสัมผัสงานเลยครับ ไปกลางวัน ได้ดูดอกไม้ ไปกลางคืนได้ชมชิมช็อปครับผม
หนาวนี้ที่เชียงราย ร่วมฉลอง 750 ปีเมืองเชียงรายกับงานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 นะครับ
วันอังคารที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ย้อนความทรงจำเมื่อตอนไปเที่ยวสุพรรณบุรี
เทพฯ ครับ พอสอบเสร็จ ปิดเทอม ผมก็เลือกที่จะไปเที่ยวสุพรรณบุรีครับ ซึ่งห่างจากกรุงเทพฯ ราวๆ 100 กว่ากิโลเมตรนั่นเอง ตั้งแต่เรียนมาปี 1 จนกระทั่งจบการศึกษา ผมได้ไปสุพรรณบุรีมีแล้ว 3 ครั้งด้วยกันครับ
สำหรับการไปเที่ยวสุพรรณบุรี 3 ครั้งในตอนนั้น ผมเจออะไรมาบ้าง ผมจะเล่าประสบการณ์แบบย่อๆ แล้วจะมาเขียนแบบเต็ม ๆ ภายหลังครับ
ในครั้งแรก ตื่นเต้นสุด ๆ ที่จะได้ไปสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรก ครั้งนั้นผมไปวันที่ 20 - 21 มีนาคม 2553 สถานที่ ๆ ไปคือ ตลาดสามชุก หอคอยบรรหาร พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร และวัดป่าเลยไลยก์ครับ ครั้งนั้นต้องไปพักค้างคืนที่โรงแรม 1 คืนครับ แต่รูปถ่ายครั้งแรกอยู่ที่กรุงเทพฯ จึงไม่ได้เอามาให้ดู ก็เลยไม่มีรูปให้ดูครับ
ในตอนที่ผมไปสามชุกครั้งนั้นเป็นอะไรที่ประทับใจมากครับผู้คนก็เป็นมิตรและช่วยเหลือกันดีมากครับ และเจอเรื่อง FAIL ของผมด้วยนั่นเองครับ
ในตอนนั้น ผมก็พยายามจะฟังสำเนียงชาวสุพรรณในระหว่างเที่ยว และประสบการณ์ครั้งแรกที่ผมได้ไปนอนโรงแรมตอนนั้น เจ้าหน้าที่โรงแรมก็ช่วยหาห้องพักให้ผม ซึ่งผมได้เลือกห้องที่ติดเครื่องปรับอากาศเครื่องใหม่ และก็ได้ยินพนักงานโรงแรมพูดถึงห้องพักว่า "แอร์ไหม้"
หา!! แอร์ไหม้!?! ผมก็งงล่ะทีนี้ เลยไปถามอีกที ที่ไหนได้ เขากำลังจะบอกว่า "แอร์ใหม่" แต่ด้วยสำเนียงของเขาทำให้ผมได้ยินเป็น "แอ๋ไหม้" และตอนนั้นผมก็ขำและนึกในใจว่า นั่นไง โดนเข้าแล้ว หลังจากนั้น ก็นอนคืนหนึ่ง แล้วไปเที่ยวในส่วนที่เหลือและก็จบการเดินทางครับ
พอวันที่สองต่อมา มีงานเทศกาลเที่ยวไทย 5 ภาคซึ่งจัดที่จังหวัดสุพรรณบุรีด้วย แต่ก่อนหน้านั้น ผมเข้าเมืองไปเที่ยววัดพระนอน เป็นนึ่งในวัดที่ติดกับแม่น้ำท่าจีนด้วย หลัก ๆ คือผมจะไปเที่ยววัดที่มี "วังมัจฉา" ไม่รู้อยู่ตรงไหน แต่ก็รู้จักตรงที่วัดนี้แหละครับ ตอนนั้นผมไม้ได้เอะใจอะไร เพียงแต่ว่าผมอยากจะมาไหว้พระ และมาให้อาหารปลา แต่ที่ผมประหลาดใจกับสิ่งที่เห็นเป็นครั้งแรกก็ตรง "วัดพระนอน" นี่แหละครับ
และวันที่สาม ผมเข้าไปใน พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร ซึ่งเป็นการท่องแดนมังกรและประวัติศาสตร์และความเชื่อของประเทศจีน ซึ่งข้างในนั้นอลังการมาก เป็นอันว่าเดี๋ยวผมจะมาเล่าอย่างละเอียดในตอนต่อไปครับ แล้วครั้งที่สองก็เสร็จสิ้นลง และกลับกรุงเทพฯครับ
ในวันนั้นผมจะไปตลาดเก้าห้องวันนั้น แต่รถท้องถิ่นออกช้ามาก ผมจึงต้องไปขึ้นหอก่อน ก็เลยเลื่อนการเดินทางไปตลาดเก้าห้องในวันจันทร์ ซึ่งทำได้แค่ดูบ้านเรือนเฉย ๆ เท่านั้นครับ แต่อย่างไรก็ตาม การเที่ยวสุพรรณบุรีครั้งที่สามก็ยังคุ้มค้าเหมือนเดิม เป็นอันว่า แต่ละครั้งผมเจออะไรมาบ้าง และตอนหน้าจะมาเล่าประสบการณ์แต่ละครั้งอย่างละเอียดครับ
(ประเดิม) เชียงราย: นั่งรถรางแอ่วเมือง เล่าขาน 9 ตำนานนครเชียงราย
ถ้าใครได้มาถึงเชียงรายแล้ว สถานที่ ๆ เราจะต้องมานั่นก็คือ "อนุสาวรีย์พญามังรายมหราช" (หรือ พ่อขุนเม็งรายมหาราช) ซึ่งเป็นกษัตริย์ปฐมล้านนาผู้สร้างเมืองเชียงราย ในปี พ.ศ.1805 และในปี 2555 นี้ จะมีงานใหญ่ของจังหวัดนั่นก็คือ งานสมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งจะจัดในวันที่่ 26 มกราคม 2555 ที่จะถึงนี้ครับ
ด้้านหลังจะมีอาคารศูนย์ส่งเสริมสินค้าพื้นเมืองหลังอนุสาวรีย์ ซึ่งเป็นผู้ให้บริการ "นั่งรถรางแอ่วเมือง เล่าขาน 9 ตำนานนครเชียงราย" ซึ่งจะเห็นรถรางสองคันจอดอยู่ดังภาพที่เห็นนี้ครับ สาเหตุที่ผมแนะนำว่าให้มานั่งก็เพราะว่ารถรางนี้ สามารถพาเราไปยังสถานที่ท่องเที่ยวหลัก ๆ ในเมืองเชียงรายได้ แบบว่า ถ้าไม่ไปเยือนที่ต่าง ๆ ในเส้นทางรถรางแล้วเท่ากับว่าเราไม่มาถึงเชียงรายครับ
รถรางเชียงรายเปิดให้บริการทุกวัน โดยแบ่งเป็นรอบเช้าและรอบบ่าย รอบเช้าจะมี 9:00 และ 9:30 ส่วนรอบบ่ายจะมีช่วง 13:00 และ 13:30 ครับ แต่ว่ารอบนั้นจะต้องมีผู้มาใช้บริการอย่างน้อย 5 คน จึงจะให้บริการนักท่องเที่ยวได้ครับ
ภายในรถรางจะบรรจุที่นั่งซึ่งแต่ละคันสามารถให้บริการได้ 28 คน ครับ เอาล่ะ เราจะมาพูดถึงสิ่งที่ควรจะทำก่อนขึ้นรถรางกันเลย
ถ้าอยากจะขึ้นรถราง ให้เรามาถึงอนุสาวรีย์พญามังรายก่อนรถรางให้บริการ 30 นาที เช่นถ้าอยากจะไปรอบเช้าต้องมาถึงที่นี่ 8:30 ซึ่งจะได้รอบ 9:00 ครับ เมื่อมาถึงแล้ว เราก็มาลงทะเบียนที่ศุนย์บริการข้อมูลของอาคารครับ ซึ่งจะมีจุดลงทะเบียนตรงนั้นละครับ ค่าริการฟรี! ไม่เสียค่าใช้จ่ายครับ
![]() |
| นี่คือจุดลงทะเบียนครับ |
หลังจากที่ลงทะเบียนเสร็จแล้ว ก็รับแผนที่ท่องเที่ยวเทศบาลนครเชียงราย และเส้นทาง 9 วัดเทศบาลนครเชียงรายไปศึกษาเส้นทางและแผนที่ของทางจังหวัดครับ จากนั้นก็รอรอบรถออกตามที่เจ้าหน้าที่บอก ถ้ารอนานเกินไป ก็สามารถไปแวะที่อื่น ๆ ได้ก่อนที่จะรถออก (พอใกล้เวลาเดินรถให้รีบมาเลยนะครับไม่งั้นตกรถ)
เมื่อถึงเวลาแล้วล้อหมุน!! ก็จะมีเจ้าหน้าที่่และมั้คคุเทศก์มาคอยต้อนรับการเดินทางรถรางแอ่วเมืองเชียงราย และเขาก็เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ของสถานที่ต่าง ๆ ของจังหวัดเชียงรายอย่างละเอียดและครบถ้วน!! ครับ ส่วนสถานที่ ๆ รถจะไปแวะมี 9 จุดดังต่อไปนี้ครับ (ขออภัยไม่มีภาพที่ชัดเจนให้ดู)
1 อนุสาวรีย์พญามังราย
2 อนุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 (ศาลากลางเก่า)
3 วัดพระสิงห์
4 วัดพระแก้ว
5 วัดดอยงำเมือง (ที่ตั้งของกู่พญามังราย)
6 วัดพระธาตุดอยจอมทอง (เสาสะดือเมืองเชียงราย)
7 วัดมิ่งเมือง
8 หอนาฬิกาเฉลิมพระเกียรติ
9 สวนตุงและโคมเฉลิมพระเกียรติ (เรือนจำกลางเก่า)
บางครั้งบางสถานที่อาจปิดปรับปรุงชัี่วคราว หรือปิดประจำวั้น ซึ่งรถรางจะไม่แวะชมครับ แต่ละสถานที่ รถจะจอดให้แวะรับชมอย่างน้อย 20-30 นาที โดยทางเจ้าหน้าที่จะอธิบายตามจุดต่าง ๆ ที่เราไปครับ การเที่ยวรถรางนี้เราจะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงจากจุดแรกถึงจุดสุดท้าย และรถก็จะกลับมายังอนุสาวรีย์พญามังราย ก็เสร็จสิ้นการเดินทางครับ
ถ้าใครอยากจะรู้จักเชียงรายอย่างลึกและละเอียดแบบนี้ ให้ลองมานั่งรถรางเชียงรายดูนะครับ ค่าบริการฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่เราสามารถให้ tip ได้ขณะนั่งรถรางครับ
ทิ้งท้ายบทความ
ตอนนี้จังหวัดเชียงรายมีบริการติด Wi-Fi ทั้วเขตเทศบาลนครเชียงรายชื่อ Chiangrai Wi-Fi City ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม ซึ่งสมัครเป็นสมาชิกฟรี และเล่นได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายครับ สถานที่ ๆ ให้บริการ(ทั่วเมืองเชียงราย) >> http://criwifi.totnorth.com/page3.htm
แล้วเจอกันใหม่บทความหน้าครับ สวัสดีครับ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)











































