วันเสาร์ที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555

ฉลองครบครอบ 1 ปี เซ็นทรัลเชียงราย





วันที่ 31 ที่ผ่านมานี้นะครับ ที่ห้างเซ็นทรัลเชียงราย ได้จัดงานฉลองครบรอบ 1 ปีแล้วครับ เมื่อวานผมได้ไปดูงานฉลองครบรอบ 1 ปีของห้างมา ภายในงานได้มีพิธีเปิดและจัดแฟชั่นโชว์ให้ดูด้วยครับ




สำหรับเซ็นทรัลเชียงรายนั้น เปิดห้างเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2554 ซึ่งมาถึงตอนนี้ก็ครบรอบ 1 ปีแล้วครับ เป็นห้างสรรพสินค้าที่ออกแบบสถปัตยกรรมในรูปแบบล้านนา มี 3 ชั้น มีโรงภาพยนตร์ 5 โรงครับ




สำหรับการฉลองครบรอบ 1 ปีครั้งนี้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ พร้อมกับ แฟชั่นโชว์เดินแบบในหัวข้อฤดูร้อนครับ โดยมีนายแบบและนักร้องจาก KPN มาเดินแบบแฟชั่นโชว์ในครั้งนี้ครับ หลังจากงานนี้เปิด ก็มีกิจกรรมพิเศษตลอดเดือนเมษายนครับ


สำหรับใครอยากจะดูข้อมูลเพิ่มเติมของเซ็นทรัลเชียงราย และงานครบรอบ 1 ปี ดูได้ที่นี่ครับ
- http://www.centralplaza.co.th/chiangrai/
- https://www.facebook.com/centralplazachiangraifanpage
- 1st Anniversary Central CR
- http://www.centralplaza.co.th/ActivityDetail-th-cr_1stannimar2012.aspx

ห้างเซ็นทรัลเชียงรายเปิดได้ 1 ปีแล้ว ผมนึกถึงห้างโรบินสันสุพรรณบุรีที่พึ่งเปิดมาไม่นานมานี้เองครับ ถ้าหากโรบินสันสุพรรณบุรีฉลองครบรอบ 1 ปีเหมื่อไหร่ ผมอยากให้ชาวสุพรรณบุรีช่วยบอกผมด้วยว่างานมีวันไหน (คงจะเป็นวันที่ 2 มีนาคมครับ) ถ้ามีงานจริง ผมจะไปเที่ยวสุพรรณบุรีและเข้าร่วมงานฉลองครบรอบปีครับ

วันศุกร์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2555

สุพรรณบุรี....แห่งความหลัง (ตอนที่ 2: เข้าเมือง)




หลังจากที่กินดื่ม ดูของฝากจากตลาดสามชุกมาแล้ว ผมนั่งรถเข้าจังหวัดสุพรรรณบุรีครับ และแน่นอนว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงนั้นคือ ห้างสรรพสินค้าโรบินสันนั่นเองครับ แต่ก่อนที่จะไปที่ห้าง จะต้องขึ้นหอคอยบรรหารก่อน ผมทำเป็นธรรมเนียมแล้ว ถ้ามาที่นี่ ก็ต้องขึ้นหอคอยบรรหารครับ



ถึงแล้วครับ หอคอยบรรหาร อยู่ในสวนเฉลิมภัทรราชินี จะว่าไปแล้วผมยังไม่เคยลองไปสำรวจครบทุกที่เลยครับ เพราะในครั้งที่สามที่ผ่านมา ผมเดินดูทั่วแต่ไม่เคยเล่นสวนน้ำแล้ว แอบเซ็ง ๆ อีกว่า ลืมอีกแล้ว ลืมเอากางเกงว่ายน้ำมาครับ (ยังไม่ได้ซื้อ -_-'')  ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ช่าง ถ้ามาถึงแล้วก็ต้องขึ้นหอคอยล่ะครับ



แน่นอนล่ะว่า ถ้าขึ้นหอคอยแล้วจะต้องมีเสียว ๆ กันล่ะ เฮ้อ มากี่ครั้งก็เหมือนเดิมทุกที ครั้งนี้ผมบอก "ทำใจก่อนขึ้น" เลยล่ะครับทีนี้ เพราะขึ้นกี่ทีกี่ทีก็มีแต่กลัวครับ แต่ก็ขึ้ันมาได้ ก็มีจ้องมองห้างให้กันทันทีครับ สำหรับรูปที่ผมยืนอยู่ตรงนี้ ผมกำลังยืนอยู่หน้าภาพวาดที่สมเด็จพระเนรศวรมหาราชทำศึกยุทธหัตถีกับพม่านั่นเองครับ



ครับ นี่คือภาพวาดท่านสมเด็จพระเนรศวรมหาราชทำศึกยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชาซึ่่งท่านพระเนรศวรได้ชัยชนะและกอบกู้เอกราชในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้นั่นเองครับ และสถานที่ ๆ ท่านทำศึกคือจังหวัดสุพรรณบุรี ทำให้จังหวัดนี้เป็นเมืองยุทธหัตถีครับ คำว่ายุทธหัตถีนั้นหมายถึงชนช้างครับ 



แล้วผมก็ส่อง ส่อง ส่อง และก็ส่อง โดยเฉพาะส่องหาสถานที่ใหม่คือโรบินสันครับ (อดใจอ่านต่อไปอีกนิดนะครับ) และก็เจออย่างชัดเจนครับ ผมว่ายืนอยู่ที่สูง ๆ ก็สนุกดี ตื่นเต้น หวาดเสียว ทำให้ผมนึกถึงข้อคิดหนึ่งที่ผมปล่อยบน Facebook นั่นคือ "ข้อคิดดี ๆ จากการกลัวความสูง" ครับ



หลังจากที่ชมวิวกันเต็มอิ่มแล้ว ก็ลงมาที่ชั้นสองหรือโซนทานข้าว ผมมาทานไอศกรีมช็อกโกแลตซันเดย์เพื่อพักผ่อนหย่อนใจ ชมเมืองสุพรรณบุรีรอบ ๆ ครับ 


เสร็จแล้ว ผมก็ลงหอเพื่อเดินทางไปช็อปปื้งในห้างใหม่ คือห้างสรรพสินค้าโรบินสันสาขาสุพรรณบุรี ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง ติดกับถนน Super Highway ครับ แต่ตอนนี้ผมยังไม่ทราบว่าไปยังไง ผมจึงนั่งรถสองแถวพาไปยังสถานีขนส่งก่อนครับ เมื่อผมรอที่สถานีขนส่งแล้ว ผมถามคนขับรถว่า ห้างโรบินสันไปยังไง คนรถเขาบอกว่า ไปรถสองแถวที่ติดป้ายสีเขียวที่เขียนว่า "โรบินสัน" (ดูภาพด้านล่าง) ครับ 




ทีแรกผมพยายามสังเกตรถที่ติดป้ายโรบินสันอยู่ แต่ยังไม่เห็นมีมา จนกระทั่งรถสองแถวคันหนึ่งได้ถามผมว่าไปไหน ผมตอบว่าไปโรบินสัน เขาก็ให้ผมขึ้นรถเลย และเขาก็ติดป้ายโรบินสันตามรูปภาพนี้แหละครับ ผมรู้สึกขอบคุณที่เจ้าของรถถามและก็รีบติดป้ายดังกล่าว และให้ผมถ่ายรูปตัวอย่างด้านบนนี้ด้วยครับ ขอบคุณครับ



และรถก็ขับรถออกจากตัวเมือง และก็กลับรถเพื่อเลี้ยวเข้ามายังห้างตามภาพด้านบนครับ ที่ตั้งตามภาพนั้น อยู่ฝั่งเดียวกับตัวเมือง ก็เลยขับอ้อมไปไกลหน่อย และแล้วเราก็มาถึงห้างโรบินสันสาขาสุพรรณบุรีแล้วครับ




สำหรับห้างนี้ เปิดตัวเมื่อวันที่ี่ 2 มีนาคม 2554 เป็นห้างสองชัั้น มีโรงภาพยนตร์ 4 โรงครับ ผมก็ลองเดินภายในห้างและพักผ่อนดูสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ และคลายความร้อนจากการที่เที่ยวข้างนอกมาครับ ร้อนแค่ไหนไม่หวั่น เราก็สนุกสนานไปกับกานท่องเที่ยวครับ


ก็อย่างที่บอกนะครับว่า การมาที่เดิมซ้ำ ๆ อาจจะมีเบื่อไปบ้าง แต่อย่าลืมว่า ครั้งต่อไปก็ต้องมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปแน่นอนครับ ผมย้อนกลับไปทุกครั้งที่อยู่บ้านที่เชียงราย ผมชอบเดินถนนคนเดินบ่อยมาก ถึงแม้จะเห็นอะไรซ้ำ ๆ แต่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงหรือเห็นสิ่งที่แตกต่างจากครั้งเดิม ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลา ฝน ฟ้า อากาศ ที่ทำให้เรารู้สึกว่ามันเปลียนไป เช่นขึ้นดอยตุงในฤดูฝน ก็จะได้กลิ่นน้ำฝน หรือได้สัมผัสอากาศหนาวในฤดูหนาว เป็นต้นครับ


อีกประการหนึ่ง การท่องเที่ยวของผมไม่ไช่แค่การไปดูสิ่งที่น่าสนใจ นอกจากนี้แล้วคือการเข้าไปพูดคุย และสร้างความสัมพันธ์กับคนท้องถิ่น เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์นี้หายไป ก็เลยไปเที่ยวที่นั่นซ้ำ ๆ ที่เดิม และก็แลกเปลี่ยนสิ่งที่เป็นบ้านเกิดตัวเองให้กันและกัน




ถ้าย้อนกลับไปที่ตลาดสามชุก ผมได้คุ้นเคยกับป้าคนหนึ่งที่ขายอาหารตามสั่งชื่อ "ร้านน้อง-กุ้ง" ที่เคยช่วยเหลือผมในตอนเที่ยวครั้งแรกสุดครับ ทำให้ผมรู้สึกประทับใจในการท่องเที่ยวครั้งนั้นมากครับ และทุกครั้งที่ผมมาที่ตลาดสามชุก ผมไม่ลืมที่จะแวะสั่งอาหารที่ร้านนี้ครับ ถ้าหากไปเที่ยวจังหวัดไหน ก็ลองไปพูดคุยแลกเปลี่ยนกับคนท้องถิ่นดูครับ แล้วจะรู้ว่า สถานที่ ๆ เราเที่ยวนั้น มากกว่าที่เรารู้จักอีกครับ



ครับ สำหรับการเที่ยวสุพรรณบุรีครั้งนี้ ก็ค้างคืนหนึ่งคืนครับ ก่อนจบบทความนี้ผมแถมรูปหอคอยบรรหารภาคกลางคืนมาให้ดูเล่น ๆ ครับ และติดตามต่อกับตอนสุดท้ายในเรื่อง "สุพรรณบุรีแห่งความหลัง" ครับ สวัสดีครับ 





วันพุธที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2555

สุพรรณบุรี....แห่งความหลัง (ตอนที่ 1: สามชุก)

สวัสดีครับ หลังจากที่ผมห่างหายไปนาน เนื่องจากต้องใช้เวลาพักผ่้อนหลังจากที่ได้จบการศึกษาอย่างเต็มที่ในปี 2555 เป็นปีที่ดีมากที่จังหวัเชียงรายนั้นครบรอบ 750 ปี หลังจากนั้นเดือนกุมพาพันธ์ที่ผ่านมา ผมได้ลงไปหางานที่กรุงเทพฯ ซักระยะหนึ่ง แต่ทว่า เชียงรายยังคงมีงานหลาย ๆ อย่างที่อีกมากมาย และปลายเดือนนี้ผมจะกลับไปเชียงรายอีกครั้งหนึ่ง เผื่อจะได้มีโอกาสเข้าร่วมงานต่าง ๆ ของทางจังหวัด


และก่อนที่ผมจะกลับไปเชียงราย ผมก็มาแวะเที่ยวที่จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นการพักผ่อนครับ ในหัวข้อ "สุพรรณบุรีแห่ง...ความหลัง" 



เมื่อสองปีที่แล้ว ผมได้มาเที่ยวสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อวันที่ 20-21 มีนาคม 2553 ซึ่งผมได้ลองไป ตลาดสามชุก ขึ้นหอคอยบรรหารฯ ไปดูมังกรสวรรค์ และไหว้หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์ และปีนี้ ผมก็กลับมาเที่ยวซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง และแน่นอนว่า การมาเที่ยวอีกครั้ง ก็จะต้องเจออะไรที่เป็นการ "เปลี่ยนแปลง" แน่นอนครับ




และนี่คือตอนที่ 1 ตอน ตลาดสามชุก ตลาดร้อยปี ที่อำเภอสามชุกครับ ผู้คนใจดี มีของฝากมากมาย เมื่อผมเข้ามาในตลาดสามชุกแห่งนี้ หลังจากที่ถ่ายหน้าป้ายเสร็จ กลิ่นขนมจีบลอยมาแต่ไกล ทีแรกผมยังไม่ทันสังเกต ก็เลยเข้าใจผิดว่าผมจมูกเพี้ยนหรือเปล่า พอหันมามองก็พบกับป้าคนนี้ครับ ป้าขายขนมจีบกล่องละ 20 บาทครับ


ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้มีโอกาสทานขนมจีบหลังจากที่ไม่ได้ทานมานานแล้ว ขนมจีบเจ้านี้ อร่อยครับ แต่ถ้าใส่น้ำจิ้มมากเกินไปอาจจะเปรี้ยวครับ




ตลาดสามชุกที่ผมมาในครั้งนี้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนครับ ที่ผมสังเกตได้คือบริเวณด้านซ้ายก็จะมีหลังคาสังกะสีติดอยู่ เพราะอากาศที่นั่นร้อนก็มีการสร้างเพิ่มเติมเล็กน้อย และมีพัดลมช่วยเป่าแม่ค้าด้วยครับ




ย้อนกลับไปสังเกตที่สะพานพรประชา ซึ่งสะพานก็มีการมุงหลังคนเพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวโดนแดดครับ ซึ่งสะพานนี้ได้มีการมุงหลังคาตั้งแต่ปี 2554 มาแล้วในครั้งที่ผมไปบึงฉวากนั่นเองครับ




ตอนที่ผมมาตอนนั้นก็เที่ยงแล้ว ผมรีบเดินดิ่งตรงไปยังร้านอาหารด้านในของตลาด ก็พบการก่อสร้างใหม่ ผมได้ไปคุยกับแม่ค้าที่ร้านอาหาร ผมก็ได้คำตอบว่า อาคารไม้เดิมนั้นได้ทรุดตัวลง จึงมีการสร้างใหม่ และก็สร้างให้คล้ายกับของเดิม ผมรู้สึกประทับใจในการอนุรักษ์ของทางตลาดครับ ถึงแม้ไม้เดิมจะต้องสึกหรอไปตามกาลเวลา เมื่อสร้างไม้ใหม่ก็มีการสร้างให้เหมือนกับของเก่าแบบนี้ล่ะครับ คราวหน้าผมก็จะได้เห็นการปรับเปลี่ยนใหม่ของที่นี่ครับ




หลังจากที่ผมได้รับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินดูภายในตลาดสามชุก ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดา ทำให้ตลาดดูบางตาไปเล็กน้อย แต่ก็เดินคล่องดีครับ และภาพที่เห็นด้านบนตรงนี้ก็คือ.... กุนเชียงเนื้อปลาสลิดร้านลุงพงษ์-ลงพุงครับ เป็น OTOP ที่มาจากอำเภอศรีประจันต์ แล้วมาขายที่ตลาดสามชุกแห่งนี้ด้วยครับ ผมจำได้ว่าสินค้านี้ได้เคยเอาไปขายที่งานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 ในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมานี่เองครับ รสชาติอร่อยใช้ได้ครับ แล้วซื้อมาให้แม่เอาไปทำเป็นกุนเชียงทอด กินกับข้าวต้มแล้วอร่อยมาก ๆ ครับ ถึงยังไงก็เอามาขายให้ชาวเชียงรายอีกในครั้งที่ 9 ด้วยนะครับ




ต่อมา ผมก็มาแวะเที่ยวชม "โรงแรมอุดมโชค" เป็นโรงแรมเก่าแก่ที่เคยทีั่คนสมัยก่อนที่มาขายของแล้วแวะพักค้างคืน แล้วก็เลือกมาพักค้างคืนที่โรงแรมที่นี่ ปัจุจันเปิดให้เข้าชมอย่างเดียวครับ โรงแรมนี้มีโรงภาพยนตร์เล็กด้วยครับ ที่เห็นในภาพคือที่จำหน่ายบัตรเข้าชมโรงภาพยนตร์ และรูปที่อยู่ใกล้ ๆ กันก็เป็นใบปิดภาพยนตร์ในสมัยนั้นด้วยครับ


และผมก็ได้ไปเที่ยวชมในจุดต่าง ๆ ในตลาด มาแวะดับกระหายที่บ้านโค้ก และเที่ยวชมสิ่งต่าง ๆ และปิดท้ายด้วยชื่อร้านอาหารที่ชวนสังเกตคือ ร้านบหมี่สามสี ที่เขียนสโลแกนว่า "มาถึงสามชุกต้องกินบะหมี่สามสี" ผมเลยถามเจ้าของร้านว่า แล้วอีกสีนั่นหมี่อะไร ผมก็ได้คำตอบว่า มีมีเหลือง หมี่ยก และก็ "หมี่งาดำ" ครับ แต่น่าเสียดายเพราะผมทานข้าวมาแล้ว ไว้คราวหน้า ผมจะมาลองแวะชิมร้านนี้ดูครับ


หลังจากที่ผมเที่ยวสามชุกแล้ว ผมก็ได้ข้อคิดดี ๆ อย่างหนึ่งคือ "การอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรม" เพราะชาวสามชุก ได้อนุรักษ์อาคารบ้านเรือนและวิถีชีวิตชุมชนและสังคมอย่างจริงจัง ให้สมกับรางวัล UNESO ที่ได้มา เหมือนกับจังหวัดเชียงรายที่หลายฝ่ายได้ให้ความสำคัญและอนุรักษ์วัฒธรรมของเชียงราย ให้สมกับการฉลองครบรอบ 750 ปีนั่นเอง


ต่อให้สถานที่ท่องเที่ยวนั้นเปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือ "การอนุรักษ์ และคงรักษาให้คนรุ่้นหลังได้เรียนรู้"


สำหรับการเที่ยวสามชุกก็จบลงเพียงเท่านี้ และผมก็นั่งรถเข้าจังหวัดสุพรรณุบรีต่อไปครับ

วันศุกร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554

วิธีจำชื่อเต็มของ "กรุงเทพมหานคร" (tipbkk)

ต่อไปนี้เรามาว่ากันด้วยเรื่องเมืองกรุงเทพฯ กันบ้าง สิ้นปีแล้ว ผมจึงแนะนำวิธีการจำชื่อเต็มของกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทยมาฝากครับ


ชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครมีชื่อเต็มว่า


"กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"


ทีแรกผมก็จำชื่อเต็มแบบนี้ไม่ได้ เช่นกัน จนกระทั่งมารู้จักกับเพลง "กรุงเทพมหานคร" ที่ขับร้องโดยอัสนี-วสันต์ ซึ่งเอาชื่อเต็มของกรุงเทพมาร้องเป็นทำนองเพลงเช่นนี้ครับ (คลิปเพลงโดนลบไปแล้วครับ T_T) 
และเพลงนี้เองที่ทำให้ผมสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ ด้วยการฝึกร้องเพลงนี้ซ้ำ ๆ หลายครั้ง เพราะเนื้อร้องเพลงนี้มีแต่ชื่อเต็มของเมืองกรุงเทพที่ร้องซ้ำไปซ้ำมาจนจบเพลง เมื่อผมร้องเพลงนี้จนคล่องแล้ว ทำให้ผมจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้ทั้งหมดแล้วครับ





แต่บางที เราอาจจะจำแบบนี้ก็ได้ (ซึ่งแบ่งวรรคตามเพลง)
"กรุงเทพมหานคร 
อมรรัตนโกสินทร์ 
มหินทรายุธยามหาดิลก-
-ภพ นพรัตนราชธานีบูรี-
-รมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน 
อมรพิมานอวตารสถิต
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์"


แต่เวลาพูดนี่ก็ระวังเรื่องการแบ่งวรรคซักนิดหนึ่ง ตรง "มหินทรายุธยามหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์" เพราะเพลงจะร้องแบบแยกวรรค แต่เป็นอันว่า ขอให้เราจำชื่อเต็มทั้งหมดได้ก็ใช้ได้


เอาล่ะ ใครยังจำชื่อเต็มไม่ได้ ลองใช้วิธีร้องเพลงนี้ดู ร้องคล่องแล้วลองไม่ดูเนื้อเพลงนะ ถ้าฝึกร้องเพลงนี้บ่อย ๆ รับรองจะจำชื่อเต็มของกรุงเทพได้แน่นอน!!


ส่วนใตครอยากรู้เรื่องที่มาที่ไป ให้เชิญอ่านได้ที่นี่ครับ
ราชบัณฑิตยสถาน: กรุงเทพมหานคร

วันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554

เทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8

กลับมาอีกครั้งครับ สำหรับบทความนี้ ผมตั้งใจจะโพสตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ แต่ช่วงนั้นเลือดกำเดาไหลออกมาก็เลยต้องพักผ่อนครับ วันนี้ผมเขียนบล็อกอยู่ที่ร้านลานระบุจังหวัดพะเยาครับ เพื่อไม่ให้เสียเวลาเกริ่นนำ มาเข้าเรื่องเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามกันเลยครับ





ตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคมที่ผ่านมา เทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 ได้เริ่มขึ้นแล้ว ซึ่งครั้งนี้มาพร้อมกับการฉลองสมโพช 750 ปีเมืองเชียงรายที่จะจัดขึ้นในปลายเดือนมกราคมครับ ภายในงานอากาศก็ดีด้วยครับ สำหรับงานนี้ก็จัดขึ้นที่สวนไม้งามริมแม่น้ำกกเช่นเดียวกันกับปีที่แล้วครับ





สำหรับคนที่ยังไม่เคยมางานนี้ ผมก็จะเล่าให้ฟังคร่าว ๆ งานนี้มีอะไรบ้าง แน่นอนล่ะครับ งานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามก็ต้องมี "ดอกไม้" เป็นจุดเด่นที่สุดของงาน ภายในงานจะจัดสวนดอกไม้นานาพันธุ์ ซึ่งจะเบ่งบานความสวยงามมาให้เหล่านักท่องเที่ยวได้ชมและถ่ายรูปกันครับ 







ใช่ว่างานนี้จะเอาแค่ดอกไม้มาตั้งวางเฉย ๆ งั้นเหรอ คงจะไม่เป็นแบบนั้นแน่อนครับ เพราะในงานยังเอาดอกไม้มาจัดแต่งเป็นสิ่งต่าง ๆ ดังเช่นรูปด้านบนนี้คืออุโมงค์ดอกไม้ ซึ่งจะเอาดอกไม้มาทำเป็นอุโมงค์ให้คนลอดเข้าลอดออกและถ่ายรูปได้ครับ





และตรงนี้คือป้านงานเทศกาลที่จัดขึ้นด้วยดอกไม้ต่าง ๆ ซึ่งเป็นอีกจุดที่นักท่องเที่ยวแห่กันมาถ่ายรูปครับ



ในครั้งนี้ มีคอนเซปอีกอย่างหนึ่งคือ ร่วมฉลองสมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งเสาใหญ่ตรงนั้นประดับคำว่า "ชร 750 ปี" ซึ่งสื่อถึง สมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย นั่นเองครับ ดูไกล ๆ แล้วอย่าเข้าใจผิดว่าเป็นหลักกิโลเมตรนะครับ (หัวเราะ)





และนี่คือ ประติมากรรมนาฬิกาดอกไม้ ซึ่งอยู่ถัดจากสวนเทิดพระเกียรติและลานน้ำพุครับ จะเป็นนาฬิกาเรือนใหญ่และเดินได้จริงนะครับ ที่สำคัญ นาฬิกาดอกไม้เรือนนี้จะใช้ในงานนับถอยหลังสู่วันปีใหม่ 2555 ด้วยครับ





นี่คือเนื้อหาคร่าว ๆ ในงานนะครับ และวันที่ผมเข้าไปในวันแรก คนเยอะทีเดียวเชียวล่ะ ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เข้าไปนั้น ล้วนไปชมดอกไม้ ถ่ายรูปดอกไม้สวย ๆ งาม ๆ ครับ






ภายในงานก็มีเจ้าหน้าทีอาสามาคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวตามจุดต่าง ๆ หลาย ๆ ที่ ซึ่งพร้อมที่จะให้บริการข้อมูลเรื่องสถานที่ต่าง ๆ ในงานเทศกาลครับ





ในวันแรกที่เข้าไปนั้น ผมรู้สึกว่าดอกไม้บางส่วนยังไม่พร้อมที่จะทำงาน (ฮา) ถ้ามาในช่วงปีใหม่ก็จะบานสะพรั่งครับ  และในรูปก็เป็นส่วนหนึ่งของสวนดอกไม้ในงานครับ





ในวันนั้นมีแข่งประกวดวาดภาพศิลปะ ซึ่งวาดตามมุมสวนดอกไม้ภายในงานครับ





และนี่คือตัวอย่างภาพที่วาดเสร็จแล้ว สวยเหมือนสวนจริงหรือเปล่า





จะว่าไปแล้ว ถ้ามางานนี้ก็ต้องถ่ายดอกไม้ ผมก็ลองถ่ายระยะใกล้ดู เป็นไงครับ สวยมั้ย?





พอเที่ยวงานได้นานพอควร อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าแล้ว ถึงตาเราจะมองแบบนั้นไม่ได้ แต่กล้องสามารถถ่ายได้แบบนี้ครับ 



อ๊ะ ๆ ถ้าจะมางานนี้ มาแค่ชมสวนดอกไม้อย่างเดียวไม่ได้นะ!! เพราะในงานไม่ได้มีแค่สวนดอกไม้อย่างเดียว ยังมีรถขบวนรถบุปผาชาติ มีหมู่บ้านชนเผ่า มีการจัดจำหน่ายสินค้าท้องถิ่นของเชียงรายและทั่วจังหวัดมาจำหน่าย และมีเวทีลานเบียร์ด้านหลังสวนดอกไม้ครับ ซึ่งวันนั้นเกิดอุบัติเหตุทางสุขภาพของผมคือเลือดกำเดาไหล ก็เลยไปพักที่ศูนย์ปฐมพยาบาลครับ



ในงานวันแรกที่ผมไปนั้น อย่างน้อยผมก็ได้ไปดูพิธีเปิดงานเทศกาลอย่างเป็นทางการซึ่งจะจัดงานแสดงแสงสีเสียงในงานครับ

เมื่อกี๊ผมพูดมายาวพอสมควร ถ้าอยากจะไปงานนั้น ไปได้ยังไง สำหรับงานนี้จัดขึ้นที่สวนไม้งามริมฝั่งแม่น้ำกก ซึ่งตรงข้ามกับโรงเรียนเทศบาล 6 สลากกินแบ่งรัฐบาล ถนนเวียงบุรพา วิธีการเดินทางจากอนุสาวรีย์พญามังราย ให้เดินทางไปตามเส้นถนนหมายเลข 1232 หรือถนนพ่อขุน ขับผ่านสนามกีฬากลาง จนกระทั่งเจอ 4 แยก ให้เลี้ยวซ้ายไปยังถนนเวียงบุรพา ข้ามสะพานเฉลิมพระเกียรติ์ ก็จะถึงงานซึ่งจะจัดด้านขวามือ แต่ถ้าผมอธิบายแล้วไม่เข้าใจ ไม่ต้องกังวลครับ เพราะทางจังหวัดทำป้ายบอกทางไปงานให้ไปได้ถูกแล้วครับ




ก่อนจบบทความในครั้งนี้ ผมแนะนำของฝากสองอย่างนะครับ นั่นก็คือ ซีดีเพลง "ดอกไม้งามที่เชียงราย เรื่องในโอกาสเมืองเชียงราย 750 ปี" ซึ่งขับร้องโดยวงพิงค์แพนเตอร์ ราคา 150 บาทครับ 

และถ้ามาที่ซู้มขายผลิตภันฑ์ท้องถิ่น ก็จะพบกับซุ้มขายเสื้อฉลองครบรอบ 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งมีเสื้อหลายแบบหลายขนาดให้เลือกซื้อกัน แต่น่าเสียดาย ไม่มีรูปให้ดูครับ ที่ซุ้มนี้ยังมีปฏิทินภาพวาดพญามังรายแจกฟรีด้วยครับ

งานนี้ผมไปเที่ยวแล้วคุ้มมากครับ แต่เดินไม่ทั่วทั้งงาน ก็เลยตัดสินใจว่า ผมจะไปเที่ยวในงานนั้นอีกครั้งเพื่อเก็บรูปมาฝากครับ และถ้ามีรายละเอียดเพิ่มเติม ผมมาเขียนต่อภาคสองสำหรับงานดอกไม้งามที่เชียงรายนะครับ

ถ้าใครได้ดูทีวี ก็จะเห็นโฆษณาของงานนี้ด้วยนะครับ (credit:tanagrid7)

สำหรับงานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 เริ่มตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคม 2554 ถึงวันที่ 3 มกราคม 2555 ใครอยู่เชียงรายตอนนี้ ให้รีบไปสัมผัสงานเลยครับ ไปกลางวัน ได้ดูดอกไม้ ไปกลางคืนได้ชมชิมช็อปครับผม


หนาวนี้ที่เชียงราย ร่วมฉลอง 750 ปีเมืองเชียงรายกับงานเทศกาลเชียงรายดอกไม้งามครั้งที่ 8 นะครับ

วันอังคารที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ย้อนความทรงจำเมื่อตอนไปเที่ยวสุพรรณบุรี


สำหรับการไปเที่ยวสุพรรณบุรีของผมในตอนนั้น อยู่ในช่วงเรียนที่กรุง
เทพฯ ครับ พอสอบเสร็จ ปิดเทอม ผมก็เลือกที่จะไปเที่ยวสุพรรณบุรีครับ ซึ่งห่างจากกรุงเทพฯ ราวๆ 100 กว่ากิโลเมตรนั่นเอง ตั้งแต่เรียนมาปี 1 จนกระทั่งจบการศึกษา ผมได้ไปสุพรรณบุรีมีแล้ว 3 ครั้งด้วยกันครับ





เสน่ห์ของจังหวัดสุพรรณบุรีที่ทุกคนรู้จักกันดีคือ เป็น "เมืองคนเหน่อ" ซึ่งผมก็ชอบมากเหมือนกัน และในใจก็อยากจะมีเพื่อนเป็นชาวสุพรรณบุรีด้วยครับ ถ้าผมไปต่างจังหวัดทั้งที ไม่ได้แค่ไปชมสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญเท่านั้นนะครับ แต่ผมก็อยากจะไปเห็นวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นเช่นกันครับ


สำหรับการไปเที่ยวสุพรรณบุรี 3 ครั้งในตอนนั้น ผมเจออะไรมาบ้าง ผมจะเล่าประสบการณ์แบบย่อๆ แล้วจะมาเขียนแบบเต็ม ๆ ภายหลังครับ


ในครั้งแรก ตื่นเต้นสุด ๆ ที่จะได้ไปสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรก ครั้งนั้นผมไปวันที่ 20 - 21 มีนาคม 2553 สถานที่ ๆ ไปคือ ตลาดสามชุก หอคอยบรรหาร พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร และวัดป่าเลยไลยก์ครับ ครั้งนั้นต้องไปพักค้างคืนที่โรงแรม 1 คืนครับ แต่รูปถ่ายครั้งแรกอยู่ที่กรุงเทพฯ จึงไม่ได้เอามาให้ดู ก็เลยไม่มีรูปให้ดูครับ


ในตอนที่ผมไปสามชุกครั้งนั้นเป็นอะไรที่ประทับใจมากครับผู้คนก็เป็นมิตรและช่วยเหลือกันดีมากครับ และเจอเรื่อง FAIL ของผมด้วยนั่นเองครับ


ในตอนนั้น ผมก็พยายามจะฟังสำเนียงชาวสุพรรณในระหว่างเที่ยว และประสบการณ์ครั้งแรกที่ผมได้ไปนอนโรงแรมตอนนั้น เจ้าหน้าที่โรงแรมก็ช่วยหาห้องพักให้ผม ซึ่งผมได้เลือกห้องที่ติดเครื่องปรับอากาศเครื่องใหม่ และก็ได้ยินพนักงานโรงแรมพูดถึงห้องพักว่า "แอร์ไหม้"


หา!! แอร์ไหม้!?! ผมก็งงล่ะทีนี้ เลยไปถามอีกที ที่ไหนได้ เขากำลังจะบอกว่า "แอร์ใหม่" แต่ด้วยสำเนียงของเขาทำให้ผมได้ยินเป็น "แอ๋ไหม้" และตอนนั้นผมก็ขำและนึกในใจว่า นั่นไง โดนเข้าแล้ว หลังจากนั้น ก็นอนคืนหนึ่ง แล้วไปเที่ยวในส่วนที่เหลือและก็จบการเดินทางครับ





ครั้งที่สอง ก็อยู่ในช่วงปิดเทอมเช่นกัน ไปเที่ยว 3 วัน 2 คืน วันที่ 25 - 27 กันยายน 2553 นอกจากจะไปสถานที่ต่าง ๆ เหมือนครั้งแรกแล้ว คราวนี้ไปอำเภออู่ทอง ไปเดินเล่นแถวตลาดและพักผ่อนในอู่ทอง 1 คืน วันแรกที่ไปนั้น ผมก็เริ่มจากตลาดสามชุกก่อน จากนั้นก็ไปที่ดอนเจดีย์ แล้วก็มาพักที่อู่ทองครับ ในตอนนั้นหารถไปได้ลำบากมาก แต่ในที่สุดก็มาถึงที่หมายได้สำเร็จ








พอวันที่สองต่อมา มีงานเทศกาลเที่ยวไทย 5 ภาคซึ่งจัดที่จังหวัดสุพรรณบุรีด้วย แต่ก่อนหน้านั้น ผมเข้าเมืองไปเที่ยววัดพระนอน เป็นนึ่งในวัดที่ติดกับแม่น้ำท่าจีนด้วย หลัก ๆ คือผมจะไปเที่ยววัดที่มี "วังมัจฉา" ไม่รู้อยู่ตรงไหน แต่ก็รู้จักตรงที่วัดนี้แหละครับ ตอนนั้นผมไม้ได้เอะใจอะไร เพียงแต่ว่าผมอยากจะมาไหว้พระ และมาให้อาหารปลา แต่ที่ผมประหลาดใจกับสิ่งที่เห็นเป็นครั้งแรกก็ตรง "วัดพระนอน" นี่แหละครับ





ทีแรก ก็คิดว่าเป็นวัดพระนอนธรรมดานี่แหละ พอเข้าไปถึง อ้าว! ไหนล่ะพระนอน พอก้มลงอีกที อ้าว!! วัดพระนอน... นอนหงายนั่นเอง และจากนั้นผมก็ไหว้พระและไปให้อาหารปลา ก่อนที่จะเข้าร่วมงานเที่ยวทั่วไทย 5 ภาคในตอนนั้นครับ


และวันที่สาม ผมเข้าไปใน พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร ซึ่งเป็นการท่องแดนมังกรและประวัติศาสตร์และความเชื่อของประเทศจีน ซึ่งข้างในนั้นอลังการมาก เป็นอันว่าเดี๋ยวผมจะมาเล่าอย่างละเอียดในตอนต่อไปครับ แล้วครั้งที่สองก็เสร็จสิ้นลง และกลับกรุงเทพฯครับ





การเที่ยวสุพรรณบุรีครั้งที่สาม (วันที่ 26-28 กุมภาพันธ์ 2554) ผมเลือกไปบึงฉวาก ซึงเป็นแหล่งรวมปลาน้ำจืดน้ำเค็ม ฟาร์มจระเข้และสวนสัตว์ต่าง ๆ การเดินทาง ผมนั่งรถมาถึงตลาดท่าช้าง เสร็จแล้วก็ต่อรถจักรยานยนต์รับจ้างมาถึงบึงฉวาก และก็ได้ดูสัตว์ต่าง ๆ ที่เขาจัดแสดงให้ครับ เสร็จแล้ว ก็ลงไปตลาดสามชุก และลงไปพักแรมที่อำเภอเมือง แต่ขอบอกก่อนเลยว่า การไปเที่ยวครั้งที่สามของผมนี้หลากหลายอารมณ์มาก


ส่วนวันที่สอง ผมไปวัดไฝ่โรงวัว ตอนนั้นฟ้าสลัวเหมือนฝนจะตก แต่ก็อากาศเป็นใจ ซึ่งวัดนี้ได้จำลองสถานที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ประสูติ ตรัสรู้ ปฐมเทศนา และปรินิพพานไว้ในที่เดียว และมีองค์พระองค์ใหญ่อย่างที่เห็นในภาพครับ และมีสถานที่จำลองนรกด้วยครับ


ในวันนั้นผมจะไปตลาดเก้าห้องวันนั้น แต่รถท้องถิ่นออกช้ามาก ผมจึงต้องไปขึ้นหอก่อน ก็เลยเลื่อนการเดินทางไปตลาดเก้าห้องในวันจันทร์ ซึ่งทำได้แค่ดูบ้านเรือนเฉย ๆ เท่านั้นครับ แต่อย่างไรก็ตาม การเที่ยวสุพรรณบุรีครั้งที่สามก็ยังคุ้มค้าเหมือนเดิม เป็นอันว่า แต่ละครั้งผมเจออะไรมาบ้าง และตอนหน้าจะมาเล่าประสบการณ์แต่ละครั้งอย่างละเอียดครับ

(ประเดิม) เชียงราย: นั่งรถรางแอ่วเมือง เล่าขาน 9 ตำนานนครเชียงราย


ประเดิมบทความแรก ด้วยการไปเที่ยวเชียงรายด้วยการ "นั่งรถรางแอ่วเมือง เล่าขาน 9 ตำนานนครเชียงราย" สำหรับใครที่พึ่งเดินทางมาเชียงรายเป็นครั้งแรก ผมขอเสนอการนั่งรถรางเที่ยวเมืองเชียงรายกันครับ


ถ้าใครได้มาถึงเชียงรายแล้ว สถานที่ ๆ เราจะต้องมานั่นก็คือ "อนุสาวรีย์พญามังรายมหราช
" (หรือ พ่อขุนเม็งรายมหาราช)  ซึ่งเป็นกษัตริย์ปฐมล้านนาผู้สร้างเมืองเชียงราย ในปี พ.ศ.1805  และในปี 2555 นี้ จะมีงานใหญ่ของจังหวัดนั่นก็คือ งานสมโพช 750 ปีเมืองเชียงราย ซึ่งจะจัดในวันที่่ 26 มกราคม 2555 ที่จะถึงนี้ครับ







ด้้านหลังจะมีอาคารศูนย์ส่งเสริมสินค้าพื้นเมืองหลังอนุสาวรีย์ ซึ่งเป็นผู้ให้บริการ "นั่งรถรางแอ่วเมือง เล่าขาน 9 ตำนานนครเชียงราย" ซึ่งจะเห็นรถรางสองคันจอดอยู่ดังภาพที่เห็นนี้ครับ สาเหตุที่ผมแนะนำว่าให้มานั่งก็เพราะว่ารถรางนี้ สามารถพาเราไปยังสถานที่ท่องเที่ยวหลัก ๆ ในเมืองเชียงรายได้ แบบว่า ถ้าไม่ไปเยือนที่ต่าง ๆ ในเส้นทางรถรางแล้วเท่ากับว่าเราไม่มาถึงเชียงรายครับ


รถรางเชียงรายเปิดให้บริการทุกวัน โดยแบ่งเป็นรอบเช้าและรอบบ่าย รอบเช้าจะมี 9:00 และ 9:30 ส่วนรอบบ่ายจะมีช่วง 13:00 และ 13:30 ครับ แต่ว่ารอบนั้นจะต้องมีผู้มาใช้บริการอย่างน้อย 5 คน จึงจะให้บริการนักท่องเที่ยวได้ครับ




ภายในรถรางจะบรรจุที่นั่งซึ่งแต่ละคันสามารถให้บริการได้ 28 คน ครับ เอาล่ะ เราจะมาพูดถึงสิ่งที่ควรจะทำก่อนขึ้นรถรางกันเลย


ถ้าอยากจะขึ้นรถราง ให้เรามาถึงอนุสาวรีย์พญามังรายก่อนรถรางให้บริการ 30 นาที เช่นถ้าอยากจะไปรอบเช้าต้องมาถึงที่นี่ 8:30 ซึ่งจะได้รอบ 9:00 ครับ เมื่อมาถึงแล้ว เราก็มาลงทะเบียนที่ศุนย์บริการข้อมูลของอาคารครับ ซึ่งจะมีจุดลงทะเบียนตรงนั้นละครับ ค่าริการฟรี! ไม่เสียค่าใช้จ่ายครับ 


นี่คือจุดลงทะเบียนครับ
ซึ่งให้เขียนชื่อและจังหวัดที่ตัวเองอยู่ มาเดี่ยวหรือมาหลายคน ก็ใส่ไปตามนั้นครับ และอย่าลืมถามเจ้าหน้าที่ด้วยว่าจะออกรอบไหน แต่ว่า ถ้ารอบนั้นมีคนมาลงทะเบียนต่ำกว่า 5 คนล่ะก็... คงต้องเป็นรอบต่อไปครับ


หลังจากที่ลงทะเบียนเสร็จแล้ว ก็รับแผนที่ท่องเที่ยวเทศบาลนครเชียงราย และเส้นทาง 9 วัดเทศบาลนครเชียงรายไปศึกษาเส้นทางและแผนที่ของทางจังหวัดครับ จากนั้นก็รอรอบรถออกตามที่เจ้าหน้าที่บอก ถ้ารอนานเกินไป ก็สามารถไปแวะที่อื่น ๆ ได้ก่อนที่จะรถออก (พอใกล้เวลาเดินรถให้รีบมาเลยนะครับไม่งั้นตกรถ) 


เมื่อถึงเวลาแล้วล้อหมุน!! ก็จะมีเจ้าหน้าที่่และมั้คคุเทศก์มาคอยต้อนรับการเดินทางรถรางแอ่วเมืองเชียงราย และเขาก็เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ของสถานที่ต่าง ๆ ของจังหวัดเชียงรายอย่างละเอียดและครบถ้วน!! ครับ ส่วนสถานที่ ๆ รถจะไปแวะมี 9 จุดดังต่อไปนี้ครับ (ขออภัยไม่มีภาพที่ชัดเจนให้ดู)


1 อนุสาวรีย์พญามังราย
2 อนุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 (ศาลากลางเก่า)
3 วัดพระสิงห์
4 วัดพระแก้ว
5 วัดดอยงำเมือง (ที่ตั้งของกู่พญามังราย)
6 วัดพระธาตุดอยจอมทอง (เสาสะดือเมืองเชียงราย)
7 วัดมิ่งเมือง
8 หอนาฬิกาเฉลิมพระเกียรติ
9 สวนตุงและโคมเฉลิมพระเกียรติ (เรือนจำกลางเก่า)


บางครั้งบางสถานที่อาจปิดปรับปรุงชัี่วคราว หรือปิดประจำวั้น ซึ่งรถรางจะไม่แวะชมครับ แต่ละสถานที่ รถจะจอดให้แวะรับชมอย่างน้อย 20-30 นาที โดยทางเจ้าหน้าที่จะอธิบายตามจุดต่าง ๆ ที่เราไปครับ การเที่ยวรถรางนี้เราจะใช้เวลาประมาณ  3 ชั่วโมงจากจุดแรกถึงจุดสุดท้าย และรถก็จะกลับมายังอนุสาวรีย์พญามังราย ก็เสร็จสิ้นการเดินทางครับ






ถ้าใครอยากจะรู้จักเชียงรายอย่างลึกและละเอียดแบบนี้ ให้ลองมานั่งรถรางเชียงรายดูนะครับ ค่าบริการฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่เราสามารถให้ tip ได้ขณะนั่งรถรางครับ


ทิ้งท้ายบทความ


ตอนนี้จังหวัดเชียงรายมีบริการติด Wi-Fi ทั้วเขตเทศบาลนครเชียงรายชื่อ Chiangrai Wi-Fi City ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม ซึ่งสมัครเป็นสมาชิกฟรี และเล่นได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายครับ สถานที่ ๆ ให้บริการ(ทั่วเมืองเชียงราย) >> http://criwifi.totnorth.com/page3.htm


แล้วเจอกันใหม่บทความหน้าครับ สวัสดีครับ